تفاوت بین فولاد تیتانیوم، تیتانیوم خالص و آلیاژ تیتانیوم چیست؟

دقیقاً تفاوت بین فولاد تیتانیوم، تیتانیوم خالص و آلیاژهای تیتانیوم چیست و ما امروز اینجا هستیم تا به طور خلاصه توضیح دهیم.
نام فولاد تیتانیوم یک نام استاندارد دانشگاهی نیست، بلکه یک نام تجاری است. از آنجا که 316L جلوگیری از خوردگی فولاد ضد زنگ، مقاومت اسیدی و قلیایی بهتر از فولاد ضد زنگ عمومی است، درجه استاندارد 022Cr17Ni12Mo2، عمدتا حاوی کروم، نیکل، مو است، این عدد نشان دهنده درصد تقریبی محتوا است.
مشاهده می شود که فولاد تیتانیوم بدون تیتانیوم است و جزء اصلی آن همچنان آهن است. این نام تجاری برای متمایز کردن آن از سایر فولادهای ضد زنگ در هنگام استفاده به عنوان جواهرات و برای به دست آوردن ارزش بالاتر استفاده می شود. در واقع، فولاد ضد زنگ 316L از نظر هزینه و مقاومت در برابر خوردگی نیز از فولاد ضد زنگ معمولی بهتر عمل می کند.
و آنچه واقعاً می توان تیتانیوم نامید، به طور کلی دو دسته اصلی است: تیتانیوم خالص و آلیاژهای تیتانیوم.
بیشترین محتوای تیتانیوم فقط از اسفنج تیتانیوم ساخته شده است که از تتراکلرید تیتانیوم با احیای منیزیم ساخته شده است، طولانی است مانند:
سست و متخلخل، استحکام بسیار کم، نمی تواند به طور مستقیم به عنوان ماده تیتانیوم استفاده شود، به عنوان بالادست ترین ماده تیتانیوم، پس از ذوب، آهنگری، نورد، پردازش به اشکال مختلف صفحات، سیم، لوله و غیره استفاده می شود. .
محتوای تیتانیوم اسفنج تیتانیوم نزدیک به 100٪ است. با این حال، تیتانیوم آنقدر فعال است که به راحتی با اکسیژن، نیتروژن و هیدروژن موجود در هوا در تماس با هوا واکنش نشان می دهد، بنابراین خلوص 100٪ کامل تقریبا غیرممکن است.
به طور کلی، تیتانیوم با محتوای تیتانیوم بالاتر از 95٪ تیتانیوم خالص صنعتی است. تیتانیوم خالص با توجه به محتوای تیتانیوم و ناخالصی آن به TA1-TA4 تقسیم می‌شود و معمولاً TA1 و TA2 را می‌بینیم. ناخالصی ها عمدتاً اکسیژن، نیتروژن، هیدروژن، کربن، آهن و غیره است. هر چه محتوای تیتانیوم بیشتر باشد، خالص تر است. هرچه محتوای تیتانیوم بیشتر باشد نرمتر است، می گوییم استحکام کمتر است، اما چقرمگی آن نیز بهتر است.

بنابراین وقتی سگک کمربند تیتانیومی و جواهرات تیتانیومی می‌سازیم، از مواد TA1 در جایی که نیرو خیلی قوی نیست استفاده می‌کنیم، در حالی که شفت، پیچ‌های ریز مانند این، از مواد TA2 استفاده می‌کند.
هنگامی که ما فنجان های تیتانیوم خالص را انجام می دهیم، نمی توانیم از TA2 استفاده کنیم، هر چه خلوص بالاتر باشد بهتر است، به خصوص محتوای هیدروژن باید کم باشد، در غیر این صورت چون چقرمگی کافی نیست، شکستن آن آسان است، یا واضح تر به نظر می رسد، یک خط از خطوط کششی، یا پوک مارک، نرخ ضایعات بسیار بالا خواهد بود.
سپس در مورد آلیاژ تیتانیوم صحبت کنید، همانطور که از نام آن پیداست، تیتانیوم و سایر فلزات، غیر فلزات برای تشکیل آلیاژ است. این فلزات و غیر فلزات مانند آلومینیوم، مولیبدن، وانادیم، کروم، آهن، زیرکونیوم، قلع، اکسیژن، کربن و غیره. آلیاژهای تیتانیوم بر اساس ساختار متالورژیکی خود به سری های TA، TB و TC تقسیم می شوند. در اینجا کار عمیق انجام ندهید. به عنوان مثال متداول ترین آلیاژ تیتانیوم TC4 را در نظر بگیرید، محتوای تیتانیوم آن 90٪، آلومینیوم 6٪، وانادیم 4٪ است، بنابراین به آن تیتانیوم 6 آلومینیوم 4 وانادیوم نیز می گویند. آلیاژ تیتانیوم TC4 اولین ساخته شده و پرمصرف ترین آلیاژ در جهان است. آلیاژ تیتانیوم و اولین آلیاژ تیتانیوم مورد استفاده برای درمان پزشکی و تولید آن بیش از نیمی از تولید کل جهان از انواع محصولات آلیاژ تیتانیوم و در صنعت هوافضا بیش از 80٪ است. این دارای مقاومت در برابر خوردگی بالا، استحکام بالاتر از تیتانیوم خالص، چقرمگی خوب، پردازش و جوش نسبتا آسان است، بنابراین عملکرد کلی عالی است، و همچنین مانند تیتانیوم خالص باعث ایجاد حساسیت نمی شود.
تیتانیوم خالص بهتر است یا آلیاژ تیتانیوم؟
این قطعی نیست، مواد مختلف برای محصولات مختلف، به طور کلی، به استثنای عواملی مانند شکل، هزینه مواد آلیاژ تیتانیوم بیشتر از تیتانیوم خالص است. البته، آلیاژ تیتانیوم در اینجا باید یک درجه معمولی باشد، بر پایه تیتانیوم است تا به فلزات و غیرفلزات دیگر بپیوندد، به جای اینکه کمی تیتانیوم به فلزات دیگر اضافه کند، حاوی کمی تیتانیوم باشد تا وانمود کند که آلیاژ تیتانیوم است. آن نوع
ممکن است مصرف کنندگان بتوانند عقل سلیم بیشتری داشته باشند، چشمان بازتر داشته باشند، کالاهایی با ارزش برای پول بخرند.