خواص بیولوژیکی عنصر مولیبدن

مولیبدن عنصر مهمی است که به مقدار کمی در موجودات زنده وجود دارد. عملکرد اصلی آن در موجودات زنده مشارکت در فعال شدن بسیاری از آنزیم ها و کاتالیز کردن واکنش ها است. برخی از خواص بیولوژیکی مهم مولیبدن در موجودات زنده به شرح زیر است:

آنزیم های مولیبدن: مولیبدن به عنوان جزئی از آنزیم های مولیبدن در انواع واکنش های بیوشیمیایی مهم موجودات زنده شرکت می کند. آنزیم‌های مولیبدن دسته‌ای از آنزیم‌ها هستند که برای کاتالیز کردن بسیاری از واکنش‌های متابولیکی کلیدی در زندگی به یون‌های مولیبدن به عنوان کوفاکتورها متکی هستند. برخی از شاخص ترین آنزیم های مولیبدن عبارتند از نیتریت ردوکتاز، گزانتین اکسیداز و سولفات لیاز.
نیتریت ردوکتاز: نیتریت ردوکتاز یک آنزیم حاوی مولیبدن است که به طور گسترده در باکتری ها، گیاهان و حیوانات یافت می شود. تبدیل یون های نیتریت (NO2-) به اکسید نیتریک (NO) و گاز نیتروژن (N2) را کاتالیز می کند و در مراحل مهم چرخه نیتروژن و متابولیسم نیتروژن نقش دارد.
گزانتین اکسیداز: گزانتین اکسیداز یک آنزیم مولیبدن است که در فرآیند متابولیسم گزانتین نقش دارد. تبدیل گزانتین (یک ترکیب پورین مانند) به اسید اوریک را کاتالیز می کند، مرحله مهمی که در متابولیسم اسید اوریک و تشکیل نقرس در بدن نقش دارد.

سولفات لیاز: سولفات لیاز یک آنزیم وابسته به یون مولیبدن است که در استری شدن سولفات نقش دارد. هیدرولیز و سنتز سولفات (یک ترکیب استری حاوی یون های سولفات) را کاتالیز می کند و در متابولیسم سولفات و فرآیندهای سم زدایی در موجودات نقش دارد.
توجه به این نکته ضروری است که اگرچه مولیبدن نقش مهمی در موجودات زنده ایفا می کند، اما مصرف آن باید در حد اعتدال باشد، زیرا مصرف بیش از حد مولیبدن ممکن است اثرات مضری بر موجودات زنده داشته باشد. رژیم های معمولی معمولاً مقادیر کافی مولیبدن را بدون نیاز به مکمل های اضافی فراهم می کنند.