تاریخچه مختصری از کشف نیوبیوم

چارلز هچت در سال 1801، چارلز هچت شیمیدان بریتانیایی، نیوبیم را در نمونه ای از سنگ معدنی در موزه بریتانیا کشف کرد که جان وینتروپ از کانکتیکات، ایالات متحده، در سال 1734 به موزه بریتانیا در کانکتیکات، ایالات متحده فرستاده بود. زیرا نیوبیم و تانتالیوم بسیار شبیه هستند. ، او ابتدا فکر می کرد که آنها یک ماده هستند. با این حال، او بعداً کشف کرد که ترکیبات جدا شده از این ماده معدنی اسید کرومیک نیستند، بلکه اکسیدهای فلزات ناشناخته هستند. از آنجایی که این ماده معدنی از ایالات متحده آمد، جایی که کلمب آن را کشف کرد، هچت سنگ معدن را به افتخار منشأ آن، کلمبیت نامید. در واقع، از آنجایی که این دو عنصر از نظر ماهیت بسیار مشابه هستند، بسیاری از مردم معتقدند که آنها یک عنصر هستند. در سال 1809، شیمیدان انگلیسی دیگر، ویلیام هاید ولاستون، به اشتباه "تانتالوم" و "کلمبیوم" را به عنوان یک ماده طبقه بندی کرد و معتقد بود که آنها از همه جهات به جز چگالی یکسان هستند. این دو ماده به جز چگالی آنها یکسان هستند.
ویلهلم بلومستراند در سال 1846 شیمیدان آلمانی هاینریش رز سنگهای مختلف تانتالوم و کلتان را تجزیه و تحلیل کرد و دریافت که عنصر دیگری به جز تانتالم وجود دارد که بسیار نزدیک به تانتالم است و این عنصر جدید را نیوبیوم نامید (نیوبیوم از شخصیت اساطیری یونانی Niobe گرفته شده است. زیرا تانتالوم همان تانتالم است). نیوبیوم (نیوبیوم از شخصیت اساطیری یونانی Niobe گرفته شده است، زیرا تانتالوم از شخصیت اساطیری یونانی تانتالوس نامگذاری شده است، و نیوبی دختر تانتالوس بود که بر شباهت بین تانتالوم و نیوبیوم تأکید می کرد). 1864-1865، برخی تحقیقات علمی نیز نشان داد که کلمبیوم و نیوبیم یک عنصر هستند و این دو نام معمولاً در قرن بعد استفاده می‌شدند. 1864، سوئیس در سال 1864 شیمیدان سوئیسی ویلهلم بلومستراند برای اولین بار نیوبیم را با کاهش کلرید با هیدروژن به دست آورد و در سال 1951 کمیته نامگذاری انجمن بین المللی شیمی خالص و کاربردی (IUPAC) تصمیم گرفت که نیوبیم را به عنوان نام رسمی انتخاب کند. از عنصر