موارد استفاده از مولیبدن و مواد معدنی حاوی مولیبدن چیست؟

مولیبدن به طور گسترده ای به عنوان یک افزودنی در ساخت انواع فولادهای آلیاژی، فولادهای ضد زنگ بای، فولادهای مقاوم در برابر حرارت، فولادهای ابزار، چدن، رول ها، سوپر آلیاژها و فلزات غیر آهنی استفاده می شود. محتوای مولیبدن در فولادهای آلیاژی مختلف از 0.1-10 درصد متغیر است. مولیبدن در بیشتر موارد همراه با مواد افزودنی برای آلیاژهای دیگر مانند کروم، منگنز، تنگستن، نیوبیم و وانادیم استفاده می شود. در فولاد زنگ نزن، افزودن 1-4 درصد مولیبدن مقاومت به خوردگی فولاد ضد زنگ را در محیط های خورنده افزایش می دهد. در محیط های اکسید کننده، مولیبدن باعث تشکیل سریع یک لایه محافظ اکسید کروم (یک ویژگی اساسی فولاد ضد زنگ) می شود. در فولاد ابزار، افزودن 0.5-10% مولیبدن می‌تواند جنس، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر ضربه را بهبود بخشد.
فلز مولیبدن عمدتاً در صنعت الکترونیک برای ساخت لوله‌های خلاء با قدرت بالا، مگنترون‌ها، لوله‌های گرمایش، لوله‌های اشعه ایکس و قطعات برای لوله‌های دروازه استفاده می‌شود.

ترکیبات مولیبدن، مانند تری اکسید مولیبدن، مولیبدات آمونیوم، دی مولیبدات سدیم، مولیبدات آمونیوم و پلی مولیبدات آلکیلامونیوم و غیره در زمینه صنایع شیمیایی به عنوان کاتالیزور، به طور گسترده در سنتز آلی، هیدروژناسیون، آلکیلاسیون و اصلاح نفت استفاده می شود. برخی از ترکیبات مولیبدن نیز در رنگدانه ها، رنگ ها و رنگ ها استفاده می شود. همچنین به عنوان افزودنی در کودها و ویتامین ها استفاده می شود.
دی اکسید مولیبدن، ترکیبات آلی محلول در روغن یک روان کننده سطح بالا است که در خودروها، توربین های بخار و سایر انواع روغن کاری ماشین آلات سنگین استفاده می شود. فلز مولیبدن و آلیاژهای مولیبدن نیز در ساخت بوته های مولیبدن، اجزای مقاوم و طیف وسیعی از اجزای کمکی استفاده می شود. مولیبدن همراه با کبالت، نیکل، تنگستن، آلومینیوم و آهن برای ساخت انواع آلیاژهای با کارایی بالا استفاده می شود.