چگونه لوله های مستقیم تیتانیوم بسازیم؟

روتیل از استخراج روتیل از کنسانتره های مختلفی ساخته می شود که روتیل رایج ترین آنهاست. کنسانتره برای حذف آهن اضافی تصفیه می شود و مواد خام و کلر و کربن به راکتور اضافه می شود. مرحله دوم حذف ناخالصی ها است که با تقطیر خلاء می توان به آن دست یافت. اسفنج تیتانیوم با حذف تیتانیوم با کلرید به دست می آید.

اسفنج تیتانیوم اکسترود می شود و به تکه های تیتانیوم حل می شود. از آلیاژهای تیتانیوم برای ساخت انواع محصولات از جمله لوله تیتانیوم استفاده می شود. بسیاری از صنایع از جمله صنایع شیمیایی از لوله های تیتانیومی برای جوشکاری استفاده می کنند. نیروگاه ها، به ویژه نیروگاه هایی که در آب دریا کار می کنند، به لوله های تیتانیومی متکی هستند. این لوله ها به دلیل مقاومت بالا در برابر خوردگی در کندانسورها نیز مورد استفاده قرار می گیرند.

تولید کنندگان می توانند کشش اضافی را روی صفحات تیتانیوم اعمال کنند و متوجه شوند که اتصالات در حوضچه جوش به اندازه کافی قوی نیستند. علاوه بر این، برای اطمینان از پایداری محصولات تیتانیوم، باید به سیستم های اندازه گیری خودکار تکیه کرد. همچنین می توان سیستم های نظارت خودکار را برای شرایط جوشکاری آینده معرفی کرد. تیتانیوم در دمای اتاق نسبت به فلز ساختاری پلاستیک کمتری دارد.

این به طور خودکار تشکیل کشش و شعاع خمشی بزرگتر را کاهش می دهد. با توجه به این خاصیت، گاهی اوقات شکل دهی گرم انجام می شود، به خصوص زمانی که خمش قوی (یا شکل دهی کششی) مورد نیاز است. تیتانیوم نصف مدول الاستیسیته فولاد را دارد، به این معنی که فرآیند شکل‌دهی باعث بازگشت قابل توجهی می‌شود (غرامت سازنده).

به طور مشابه، با توجه به تمایل تیتانیوم به سایش (بیشتر از فولاد)، روانکاری بخش مهمی از فرآیند تشکیل لوله است. در بیشتر موارد، تیتانیوم قبل از عملیات شکل‌دهی نیازی به درمان دیگری ندارد. اسپیندل ها را می توان پس از دریافت آنها استفاده کرد، اما ممکن است همیشه موثر نباشند. هر گونه علامت گذاری (به عنوان مثال اسکنه) سطح، با درمان های مختلف (سندبلاست، ترشی، و غیره) حذف می شود.

در این قسمت حجم اندازه گیری ها در طرح مفهومی تحلیل می شود. از نظر طویل شدن فلز، لوله های تیتانیوم در دمای اتاق تشکیل می شوند. بنابراین، آزمایش کشش انجام می شود. تولید کننده با ترموفرم کردن لوله تیتانیوم، بازگشت مجدد را از بین می برد. پلاستیسیته تیتانیوم (شامل شکل پذیری خمشی و کششی) با دما افزایش می یابد. بنابراین، لوله های تیتانیوم معمولاً در دماهای بالا تولید می شوند. با افزایش دما، عملیات تشکیل لوله تیتانیومی ساده تر می شود.