تاریخچه مختصری از کشف نیوبیم

در سال 1801، چارلز هچت، شیمیدان بریتانیایی، نیوبیم را در نمونه ای از سنگ معدنی در موزه بریتانیا که در سال 1734 توسط جان وینتروپ از کانکتیکات ایالات متحده برای او فرستاده شده بود، کشف کرد. از آنجایی که نیوبیم و تانتالیوم بسیار شبیه هم هستند، در ابتدا او فکر کرد که آنها یک ماده هستند. با این حال، او بعداً متوجه شد که ترکیبات جدا شده از این ماده معدنی اسید کرومیک نیست، بلکه اکسیدهای فلزات ناشناخته است. از آنجایی که این ماده معدنی از ایالات متحده آمد، جایی که کلمب آن را کشف کرد، هچت سنگ معدن را به افتخار منشأ آن، کلمبیت نامید. در واقع، از آنجایی که این دو عنصر از نظر ماهیت بسیار شبیه به هم بودند، بسیاری از مردم فکر می کردند که آنها یکی و یکسان هستند. در سال 1809، شیمیدان بریتانیایی دیگر، ویلیام هاید ولاستون، به اشتباه "تانتالوم" و "کلمبیوم" را به عنوان یک ماده برچسب گذاری کرد و معتقد بود که این دو از همه جهات به جز چگالی یکسان هستند.

در سال 1846 شیمیدان آلمانی هنریش رزا سنگهای مختلف تانتالیوم و کلتان را تجزیه و تحلیل کرد و متوجه شد که عنصر دیگری به جز تانتالیوم وجود دارد که بسیار نزدیک به تانتالم است و این عنصر جدید را نیوبیوم نامید (نیوبیوم از شخصیت اساطیری یونانی نیوبی گرفته شده است، زیرا نام تانتالوم از شخصیت اساطیری یونانی تانتالوس گرفته شده است و نیوبه نام تانتالوس بود که نام شخصیت اساطیری یونانی تانتالوس بود و نیوبه نام تانتالوس بود.نیوبه دختر تانتالوس بود که بیشتر نشان داد. شباهت بین تانتالیوم و نیوبیم در سالهای 1864 و 1865، تعدادی از مطالعات علمی نیز نشان داد که کلمبیوم و نیوبیوم یک عنصر هستند و این دو نام به طور مشترک برای قرن بعدی مورد استفاده قرار گرفتند. در سال 1951، کمیته نامگذاری بین المللی انجمن شیمی محض و کاربردی تصمیم گرفت که نیوبیم را به عنوان نام رسمی عنصر انتخاب کند.